1932: Burgoo King. Nie wystartował w Belmont z powodu kulawizny. 1936: Bold Venture. Nie wystartował w Belmont z powodu kulawizny. 1944: Pensive. Zajął drugie miejsce, pokonany przez Bounding Home. 1958: Tim Tam. Dobiegł drugi, 6 długości za Cavan. 1961: Carry Back. Zajął siódme miejsce, wyścig wygrał Sherluck. 1964: Northern Dancer. Pokonany przez Quadrangle. 1966: Kauai King. Pokonany przez Amberoid. 1968: Forward Pass. Pokonany przez Stage Door Johnny. 1969: Majestic Prince. Pokonany przez Arts and Letters. Przegrał prawdopodobnie z powodu zmęczenia i kulawizny. 1971: Cañonero II. Ukończył bieg jako czwarty, prawdopodobnie z powodu urazu kopyta. Wyścig wygrał Pass Catcher. 1979: Spectacular Bid. Dobiegł trzeci. Wyścig wygrał Coastal. 1981: Pleasant Colony. Zajął trzecie miejsce. 1987: Alysheba. Dobiegł czwarty. 1989: Sunday Silence. Pokonał go jego największy rywal, Easy Goer. 1997: Silver Charm. Pokonał go Touch Gold. 1998: Real Quiet. Victory Gallop pokonał go o nos. 1999: Charismatic. Dobiegł trzeci za Lemon Drop Kid i Vision and Verse. Po przebiegnięciu przez metę został wstrzymany;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Triple Crown of Thoroughbred Racing · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.