Zbrodnia w Bełzie – zbrodnia popełniona przez oddział Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA) w nocy z 24 na 25 marca 1944 roku w mieście Bełz w powiecie sokalskim, w dawnym województwie lwowskim. Ofiarą zbrodni padły 104 osoby narodowości polskiej, wśród nich przynajmniej jedno dziecko.
Zbrodnia w Bełzie była największą zbrodnią UPA w powiecie sokalskim i jedną z największych w całej Małopolsce Wschodniej.
Przed zbrodnią Od początku 1943 roku na terenie województwa wołyńskiego trwało ludobójstwo ludności polskiej dokonywane przez oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii i ludność ukraińską. Spowodowało to exodus Polaków na zachód i południe. W granicznym powiecie sokalskim pierwsi uchodźcy pojawili się jesienią 1943 roku. Wielu z nich zatrzymało się w Bełzie.
Na początku 1944 roku w rezultacie faktycznie dokonanej depolonizacji dużych obszarów Wołynia, oddziały UPA zaczęły wycofywać się na południe, do Małopolski Wschodniej. W styczniu rozpoczął się tam kolejny etap ludobójstwa, a jedną z pierwszych zaatakowanych miejscowości były Madziarki w powiecie sokalskim.