Phanerogramma – wymarły rodzaj owadów z rzędu skorków, podrzędu Archidermaptera i rodziny Dermapteridae. Obejmuje 4 opisane gatunki, które żyły w triasie późnym i jurze wczesnej na terenie obecnej Europy i Australii.
Gatunek typowy zilustrowany został po raz pierwszy w 1845 roku przez Petera Bellingera Brodiego, który sugerował, że może to być półpokrywa pluskwiaka lub chrząszcza. Pierwszy formalny opis jego skamieniałości dokonany został w 1856 roku przez Christiana G.A. Giebela jako dwóch gatunków: Akicera heeri i Akicera frauenfeldi. W 1915 roku Theodore D.A. Cockerell zsynonimizował oba gatunki i umieścił je w nowym rodzaju Phanerogramma w obrębie czarnuchowatych. W 2017 roku Richard S. Kelly, Andrew J. Ross i Edmund Jarzembowski przenieśli ten rodzaj do rodziny Dermapteridae w obrębie skorków i opisali 3 jego nowe gatunki.
Skorki te znane są wyłącznie z pokryw (tegmin). Były one nieścięte, o guzkowanej powierzchni i przedniej krawędzi bardziej równomiernie zakrzywionej niż u rodzajów Dermapteron, Sinopalaeodermata i Palaeodermapteron. Osiągały od 4 do 6,8 mm długości i od 1,7 do 2,8 mm szerokości. Użyłkowanie pokryw było bardziej skąpe niż u Dermapteron.