Pokrywy tego owada miały 6,8 mm długości i 2,8 mm szerokości. Pigmentacja na ich powierzchni tworzyła wzór barwny. Ich użyłkowanie cechowały m.in.: delikatnie zakrzywiona, dalej prosta i zakończona tuż przed wierzchołkiem skrzydła żyłka medialna oraz równoległa do tylnej krawędzi i zakończona na szczycie druga żyłka analna. Phanerogramma heeri (Giebel 1856) – znany z około 20 skamieniałości znalezionych w różnych formacjach na terenie Anglii, pochodzących z retyku i hettangu. Neotyp znaleziono w formacji Lilstock w hrabstwie Gloucestershire i pochodzi z retyku. Pokrywy tego owada osiągały od 4,6 do 6 mm długości i od 1,7 do 2,3 mm szerokości. Ich powierzchnia była równomiernie pigmentowana. Użyłkowanie cechowały: żyłka radialna biegnąca blisko żyłki kostalnej i równolegle do niej, żyłki medialna i kubitalna zakończone na wierzchołku skrzydła oraz prosta druga żyłka analna, pierwsza żyłka analna i żyłka kubitalna równo od siebie odległe w częściach nasadowych.
Przypisy
Kategoria:Dermapteridae Kategoria:Stawonogi jury Kategoria:Stawonogi triasu Kategoria:Wymarłe zwierzęta Australii Kategoria:Wymarłe zwierzęta Europy Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1985 roku