Marcus Aemilius Lepidus Porcina – członek wpływowego rodu rzymskiego Emiliuszy. Syn prawdopodobnie Marka Emiliusza Lepidusa trybuna wojskowego w 190 p.n.e., wnuk Marka Emiliusza Lepidusa, konsula w 187 p.n.e. Konsul w 137 p.n.e.
Jego kolega w konsulacie, Gajusz Hostiliusz Mancinus dowodzący wojskami w Hiszpanii został pobity przez Numancjan (Numantinae) i zmuszony do podpisania niekorzystnego traktatu. Gdy wiadomości o tym dotarły do Rzymu, Mancinusa wezwano do miasta, gdzie wytoczono mu proces, a Lepidus został wysłany do Hiszpanii jako dowódca. Tam nie czekając na decyzje z Rzymu, a nie będąc dostatecznie silny by podjąć walkę z Numancją, zdecydował się na rozpoczęcie wojny z Wakkejanami (Vaccaei) pod fałszywym pretekstem rzekomej pomocy udzielanej Numancjanom, a w rzeczywistości pragnąc osobistej chwały. Najechał ich kraj i obległ ich główne miasto Pallancję (Pallantia).