każda z nich z mającym 0,4–0,5 mm długości, cylindrycznym, tęższym niż u P. lelongi zębem. Vomer subanalny nie występuje. Samice, tak jak u innych przedstawicieli rodzaju, mają spiczasty i sztywny wierzchołek odwłoka. Walwy pokładełka mają 5,5 mm długości i osiągają swymi zaokrąglonymi wierzchołkami do połączenia dziewiątego i dziesiątego sternitu odwłoka.
Gatunek dwupłciowy, diploidalny. Kariotyp samca to 2n=37, a samicy 2n=38. Od P. barbarae i P. lucianae wyróżnia się obecnością satelitów na chromosomach 2 pary, a od P. lelongi metacentrycznymi chromosomami 16 pary oraz akrocentrycznymi chromosomami 13 pary. Jaja (n=10) tego gatunku mają od 3,8 do 4,3 mm długości, a ich szerokość jest od 2,53 do 3,25 raza większa od długości. Są one owalne, piaskowo ubarwione.
Preferowaną rośliną żywicielską tego patyczaka jest żarnowiec miotlasty, jednak po wycięciu w miejscach jego występowania krzewów tego gatunku począł żerować na szyplinach. Ponadto niektóre osobniki obserwowane były podczas żeru na jeżynach, co czyni P. originis stosunkowo polifagicznym przedstawicielem rodzaju.
Owad ten jest endemiczny dla Hiszpanii. Zamieszkuje wyłącznie w górach Sierra de Cazorla w południowo-wschodniej części kraju. Ma najszerszy zasięg spośród dwupłciowych przedstawicieli rodzaju.
Przypisy
Kategoria:Diapheromeridae Kategoria:Patyczaki Kategoria:Straszyki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2013 roku