Do powstania historycznego ośrodka górniczo-hutniczego bezpośrednio przyczyniły się wychodnie cechsztyńskich margli miedzionośnych. W kilku miejscach warstwy osadów poprzecinane są kominami wulkanicznymi. Świadczą one o mezozoicznym wulkanizmie i o uskokach tektonicznych związanych z orogenezą alpejską. Ostateczną rzeźbę ukształtował lądolód zlodowacenia środkowopolskiego.
Historia eksploatacji mały|Pozostałość po Kopalni „Ciche Szczęście”. Koncesję na pole górnicze „Ciche Szczęście” na prawym brzegu doliny Prusickiego Potoku otrzymał Promnitz w 1861 r. W 1866 r., podjęto decyzję o rozpoczęciu wytopu kruszców w Leszczynie, gdzie zlokalizowano obiekty służące do produkcji kamienia miedziowego. Pokład margla miedzionośnego udostępniany był za pomocą czterech głównych sztolni, o wlotach zlokalizowanych na zróżnicowanej wysokości. Wśród nich znalazła się m.in. sztolnia Charakter oraz sztolnia tzw. stara – sztolnia Leszczyńska.Rozpoczęto drążenie kolejnej, piątej sztolni o wlocie położonym w niewielkiej odległości od koryta Prusickiego Potoku. Jej zadaniem miało być prawdopodobnie odwadnianie południowej części eksploatowanego w kopalni złoża.