Lwówecki Batalion Obrony Terytorialnej – pododdział Wojsk Obrony Terytorialnej ludowego Wojska Polskiego z lat 1966–1974 w Lwówku Śląskim (Płakowicach).

Po 1959 roku uchwałą Komitetu Obrony Kraju w powiatach powstały oddziały i pododdziały Obrony Terytorialnej Kraju, które rozpoczęły swoją działalność dopiero od 1963.

Jednostka została zorganizowana w terminie do 1966 roku, w garnizonie Lwówek Śląski (Płakowice), batalion został rozformowany w 1974 r.

Struktura organizacyjna W ramach Wrocławskiego Pułku Obrony Terytorialnej w zespole Pałacowym w Płakowicach (obecnej dzielnicy Lwówka Śląskiego) utworzono dwie kompanie OTK, które wraz z kadrą zawodową liczyły około sześćdziesięciu żołnierzy.

Plutony Lwóweckiego Batalionu Obrony Terytorialnej:

1 pluton łączności (w razie działań wojennych przygotowany był do napraw łączności i sieci energetycznej), 2 pluton chemiczny (przeznaczony do usuwania skutków broni chemicznej i bakteriologicznej), 3. i 4 pluton saperów (do usuwania min i naprawiania zniszczeń wojennych, np. mostów).