TC-2 – cel latający przeznaczony dla wojska, oznaczony od inicjałów głównego autora projektu inż. Tadeusza Chylińskiego.
W 1953 po zaktualizowaniu i sprecyzowaniu wymagań przez wojsko, na podstawie nowych założeń technicznych w Zakładzie Wytrzymałości Instytutu Lotnictwa inż. Tadeusz Chyliński i inż. Justyn Sandauer przystąpili do realizacji nowego projektu celu latającego opartego na zupełnie innej koncepcji niż TC-1. Miał to być bezzałogowy szybowiec-cel w układzie średniopłata o konstrukcji całkowicie drewnianej holowany za samolotem Lim-2 (MIG-15bis) z szybkością około 600 km/h, przeznaczony do treningowych strzelań w powietrzu lotnictwa myśliwskiego oraz artylerii przeciwlotniczej.
TC-2 miał skrzydła jednodźwigarowe z kesonem, pokryte sklejką i płótnem o powierzchni nośnej 12,24 m². Usterzenie ogonowe posiadało stały statecznik kierunku. Szybowiec miał startować ze specjalnego 4-kołowego wózka po osiągnięciu prędkości około 150 km/h. W momencie odejścia szybowca od wózka uruchamiało się automatycznie hamowanie, które zapobiegało niekontrolowanemu toczeniu się wózka po pasie startowym.