Uda odnóży tylnej pary u samca (n=5) sięgają swymi wierzchołkami co najmniej do połowy szóstego, a maksymalnie do połowy siódmego segmentu odwłoka, zaś u samicy (n=2) do połowy piątego segmentu odwłoka. Dziesiąty tergit odwłoka ma u samca na tylnej krawędzi płytkie i szerokie wcięcie. Genitalia samca charakteryzuje vomer o części podstawowej nabrzmiałej i szerszej od trzonu. Przysadki odwłokowe u samca przekształcone są w klaspery, z których każdy ma w pobliżu nasady długi, gruby, przysadzisty ząb. Wierzchołek odwłoka u samicy, podobnie jak u pokrewnych gatunków, jest miękki, ścięty i zaopatrzony w wystające przysadki odwłokowe.
Jaja są wydłużone, długości od 4,1 do 4,8 mm i szerokości wynoszącej od 0,22 do 0,23 ich długości. Wypukłości polarne mają niższe niż L. caprai i L. annaepaulae, a wieczka płaskie. Kąt pod jakim umieszczone jest wieczko względem osi podłużnej jaja wynosi od 105° do 110°.
Występowanie Owad palearktyczny, endemiczny dla Półwyspu Iberyjskiego i Portugalii. Występuje tylko w górach Serra de Monchique w regionie Algarve. Jego zasięg jest tam porozrywany na drobne populacje ograniczone do rzadko już występujących kęp dzikich krzewów.
Przypisy
Kategoria:Diapheromeridae Kategoria:Patyczaki Kategoria:Straszyki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2012 roku