Uda odnóży tylnej pary u samca (n=19) sięgają swymi wierzchołkami co najmniej do połowy siódmego, a maksymalnie do połowy ósmego segmentu odwłoka, zaś u samicy (n=21) co najmniej do połowy szóstego, a maksymalnie do siódmego segmentu odwłoka. Dziesiąty tergit odwłoka ma u samca na tylnej krawędzi głębokie wcięcie. Genitalia samca charakteryzuje vomer o części podstawowej umiarkowanie nabrzmiałej i tylko trochę szerszej od trzonu. Przysadki odwłokowe u samca przekształcone są w klaspery, z których każdy ma w pobliżu nasady krótki ząbek o grubości pośredniej pomiędzy tym u podgatunku nominatywanego, a tym u L. a. algarvica. Wierzchołek odwłoka u samicy, podobnie jak u pokrewnych gatunków, jest miękki, ścięty i zaopatrzony w wystające przysadki odwłokowe.
Jaja są wydłużone, długości od 3,5 do 4,8 mm i szerokości wynoszącej od 0,22 do 0,26 ich długości. Wypukłości polarne mają niższe niż L. caprai i L. annaepaulae, a wieczka płaskie. Kąt pod jakim umieszczone jest wieczko względem osi podłużnej jaja wynosi od 110° do 120°.
Występowanie Owad palearktyczny, endemiczny dla środkowo-zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego. Rozprzestrzeniony jest od gór Serra da Estrêla w portugalskim dystrykcie Guarda po łańcuch Sierra de Francia i zachodnią część gminy Villablino w Hiszpanii.
Przypisy
Kategoria:Diapheromeridae Kategoria:Patyczaki Kategoria:Straszyki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2012 roku