Ikara – australijski okrętowy system rakietowy przeznaczony do zwalczania okrętów podwodnych (rakietotorpeda) opracowany w latach 60. XX wieku.
Nazwa systemu pochodzi od aborygeńskiego słowa oznaczającego kij do rzucania (rodzaj prymitywnej broni).
Opis Pocisk rakietowy Ikara przeznaczony był do odpalania z wyrzutni zamontowanej na pokładzie okrętu nawodnego. Kierunek lotu skrzydlatego pocisku ustalany był komputerowo, na podstawie odczytów pozycji celu (okrętu podwodnego) dokonanych przy pomocy okrętowego sonaru, a w trakcie lotu korygowany drogą radiową. Zasięg broni wynosił do 20 km, przy prędkości 1100 km/h i pułapie 300 m. Po dotarciu nad cel z pocisku wypuszczana była na spadochronie torpeda (Mark 44 lub Mark 46), która po wpadnięciu do morza i odczepieniu spadochronu obejmowała kurs na okręt podwodny, wykorzystując naprowadzanie akustyczne.