Schronisko nad Czarnym Stawem Gąsienicowym – schronisko turystyczne, które znajdowało się nad Czarnym Stawem Gąsienicowym w Tatrach Polskich. Zniszczone w pożarze w 1920 roku.
Historia Obiekt w miejscu wcześniejszego kamiennego schronu wzniósł w 1884 roku Józef Gąsienica-Sieczka, hotelarz i były wójt Zakopanego, a prywatnie syn Macieja, jednego z najbardziej znanych przewodników tatrzańskich. Środki na budowę częściowo pochodziły z pożyczki w wysokości 200 złotych reńskich udzielonej przez Towarzystwo Tatrzańskie, które następnie firmowało schronisko Sieczki swoją nazwą. Powstała wówczas solidna drewniana chata z gankiem od strony jeziora; w środku znajdowały się dwie izby przedzielone sienią. Pierwsza z nich mieściła dwa tapczany, stół i ławki, druga służyła przygotowywaniu posiłków oraz jako pomieszczenie dla gospodarza. Całość miała wymiary 7,10 × 7,12 m. Na kamieniu przed wejściem do schroniska wmurowano tablicę upamiętniającą Adama Asnyka.