Był wykładowcą w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Krakowie i Wyższej Szkole Pedagogicznej w Katowicach.

Był autorem ponad 100 publikacji na temat korozji, chemii fizycznej, elektrochemii, termochemii, konduktometrii, współtwórcą 2 patentów, m.in.: otrzymywanie stopu łożyskowego Pb-Ca-Na na drodze elektrolizy stopionych chlorków wapnia i sodu (1954). Był promotorem 2 doktorów.

Należał do Polskiego Towarzystwa Chemicznego, gdzie był członkiem Zarządu Głównego, a w latach 1948–1949 pełnił funkcję przewodniczącego oddziału krakowskiegoAlmanach Polskiego Towarzystwa Chemicznego. PTChem, Warszawa 2019, s. 26. Należał też do Związku Nauczycielstwa Polskiego i Polskiego Komitetu Normalizacyjnego.

W 1951 roku został wybrany członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności.

Zmarł nagle 23 kwietnia 1955 roku. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera IIIa-zach.). mały|Grób prof. Juliana Kameckiego na cmentarzu Rakowickim

Publikacje Chemia fizyczna i elektrochemia, cz. 3, Kraków 1951 Metale i stopy, Warszawa 1949 Zarys chemii fizycznej, część I, Kraków 1946

Nagrody, wyróżnienia, odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (1954) Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)

Przypisy