Ratusz w Braniewie – zabytek architektury w Braniewie, zbudowany w II poł. XIV wieku w centralnej części rynku starego miasta. Zniszczony w 1945 roku. Ruiny ratusza wpisano do rejestru zabytków 14 grudnia 1957 pod pozycją 127/89Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo warmińsko-mazurskie.. Obiekt współcześnie zachowany do poziomu piwnic.
Historia ratusza lewo|mały|Ratusz w Braniewie na miedziorycie Paula Stertzella i Konrada Götke, 1635 mały|lewo|Rycina Braniewa zamieszczona w książce Alt- und neues Preussen, 1684, dzieło Krzysztofa Hartknocha, widoczny ratusz miejski w Braniewie lewo|mały|Ratusz od strony poczty, ok. 1915 lewo|mały|Z kartoteki inwentaryzacji, 15.11.1959 lewo|mały|Skwer miejski w miejscu średniowiecznego ratusza, rok 2019 Pierwsze wzmianki o ratuszu w Braniewie pochodzą z 1364 roku. Pierwotna bryła była niewielka, wzniesiona w stylu gotyckim, otoczona kramami kupieckimi. Następnie, w kolejnych stuleciach, ratusz był kilkakrotnie przebudowywany, m.in. w latach 1741, 1798 i ostatni raz w 1921. Do 1945 roku ratusz pozostawał siedzibą władz miejskich. Posiedzenia rady miasta odbywały się w sali na pierwszym piętrze (Magistratssitzungssaal), wzmiankowanej już w 1481 roku.