Rady Europy i Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Aby w pełni zrozumieć i stosować rozwijające się unijne prawo antydyskryminacyjne konieczne jest zarówno rozumienie praw człowieka, jak i doskonalenie współpracy pomiędzy UE, Radą Europy i ONZ w ramach ochrony praw człowieka.
Wielka Brytania Prawo zakazujące dyskryminacji w zatrudnieniu wprowadzono po raz pierwszy w latach 60. XX wieku. W latach 70. ustawa antydyskryminacyjna została znacznie rozszerzona. Ustawa o równości wynagrodzeń z 1970 r. zezwalała kobiecie na wszczęcie postępowania przeciwko swojemu pracodawcy z powodu nierównego traktowania ze względu na płeć. Ustawa o Dyskryminacji Płciowej z 1975 roku zakazała zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej dyskryminacji z powodu płci, a Ustawa o Stosunkach Rasowych z 1976 roku rozszerzyła zakres prawa antydyskryminacyjnego na tle rasowym i etnicznym. W latach dziewięćdziesiątych ochrona przed dyskryminacją ze względu na niepełnosprawność została dodana przede wszystkim za sprawą Ustawy o Niepełnosprawności z 1995. W latach 2000 rozszerzono zakres ustaw antydyskryminacyjnych o zatrudnienie, tak aby obejmowały one orientację seksualną, wiek oraz religię. W 2010 r. istniejące prawo antydyskryminacyjne zostało połączone w jeden akt prawny – Ustawę o Równości z 2010 r.