Port w Braniewie – historyczny port morski w Braniewie nad Zalewem Wiślanym. W średniowieczu przynależał do związku miast hanzeatyckich (ok. 1358–1604). Współcześnie w miejscu portu znajduje się przystań żeglarska.
Lokalizacja braniewskich portów lewo|mały|Rzeka Pasłęka i niezachowany spichlerz „Pod Złotym Lwem” (Löwenspeicher) należący do Johanna Oestreicha, rozpoczynający dzielnicę portową miasta mały|lewo|Ostatni zachowany spichlerz przy ulicy – dziś tylko już z nazwy – Portowej Braniewo mimo oddalenia od Zalewu Wiślanego o ok. 7 km było zaliczane do miast portowych. Średniowieczne porty położone były często nie przy ujściach rzek, ale kilka, kilkanaście kilometrów w głąb lądu. Dawało to zabezpieczenie zarówno przed sztormami, jak i atakami nieprzyjaciela. Tego typu porty nazywa się portami wewnętrznymi. Przy ujściach rzek budowano natomiast porty zewnętrzne (awanporty) dla większych jednostek, których zanurzenie nie pozwalało dopłynąć w górę rzeki do portu właściwego. Przewóz towarów między tymi portami odbywał się za pomocą mniejszych statków – lichtug i burdyn. Na temat początków wewnętrznego portu w Braniewie niewiele wiadomo. W zarządzeniu rady miejskiej z 1406 r. wymieniono cztery miejsca, w których powinno się wyładowywać towar ze statku po zapłaceniu cła palowego: 1. Pomost (Brücke), 2.