– japoński dowódca wojskowy i poeta okresu Nara.
Pochodził z wpływowego i potężnego politycznie rodu Ōtomo, którego szczyt potęgi przypadł na VI i VII wiek; za życia Ōtomo no Tabito najważniejszym politycznie rodem byli Fujiwarowie, a on sam został wysłany na prowincję. W 720 stłumił bunt ludu Hayato na Kiusiu i został mianowany gubernatorem generalnym Dazaifu, które było kwaterą główną sił japońskich na tej wyspie. Zgromadził tam wokół siebie znaczącą grupę poetów, którzy odbywali, na wzór poetów chińskich, spotkania poetyckie poświęcone bankietom i tworzeniu wierszy. Wpływy chińskie, silne na Kiusiu będącym podówczas japońską „bramą do Chin”, są bardzo wyraźnie widoczne w poezji Ōtomo no Tabito. Jego rozczarowanie życiem politycznym odbijało się w jego wierszach, w których np. chwali sake jako dużo lepszego towarzysza niż ludzie. Nawiązuje w nich zarówno do myśli buddyjskiej, jak i taoistycznej, w tym do postaci Siedmiu Mędrców z Bambusowego Gaju.