Zachowało się ok. 400 takich opowieści, przy czym dokładna liczba jest trudna do określenia ze względu na istnienie licznych wariantów tekstowych. Często używany podział na sześć kategorii: opowiadania o dworakach, wojownikach, zwierzętach, obcych krajach, plebejuszach i o treści religijnej jest dość sztuczny, albowiem wątki te przeplatają się w wielu opowieściach. Opowieści o zwykłych ludziach są najpowszechniejsze. Z kolei opowieści o duchach i stworzeniach nadnaturalnych należą do najbardziej interesujących i stały się w późniejszych czasach inspiracją dla ilustrowanych zwojów emaki-mono. Humor tych opowieści bywa często rubaszny, a bohaterowie nierzadko występują przeciwko przyjętym normom społecznym, angażując się w związki pozamałżeńskie, a nawet kazirodcze, mordując dzieci czy swoich małżonków; zdolni są też jednak do nadzwyczajnych poświęceń, wykazania się wielką pobożnością czy nabożnością synowską. Czasami na skutek swego postępowania przemieniają się w potwory, co w zewnętrznie obserwowalny sposób ukazuje ich wady charakteru i cechy psychiczne.