– kanonierka japońskiej marynarki wojennej, podobna, lecz ulepszona względem poprzedzającego ją typu Maya. Wzięła udział w wojnie rosyjsko-japońskiej, podczas której zatonęła.
Zwodowana w stoczni w Kobe kanonierka była pierwszym zbudowanym w Japonii okrętem wyposażonym w maszyny parowe potrójnego rozprężania, skonstruowane w Yokosuce. Jej stalowy kadłub zdradzał wpływy francuskiej myśli konstrukcyjnej, był wyposażony w wyraźny taran, a artylerię rozmieszczono na nadbudówce dziobowej i rufowej, oraz na sponsonach burtowych. Okręt miał 53,5 m długości, 8 m szerokości, a jego zanurzenie wynosiło 2,75 m. S. Suliga jako jedyny podaje, że okręt miał maszynownie osłoniętą lekkim pokładem pancernym o grubości 25 mm.
Okręt napędzały dwie maszyny parowe o mocy 1200 hp (1216 ihp); parę dostarczały dwa cylindryczne kotły, a dwie śruby nadawały prędkość 16 węzłów. Zapas węgla wynosił 140 ton; kanonierka miała też ożaglowanie typu trójmasztowej barkentyny.
Początkowo „Ōshima” uzbrojona była w cztery armaty kalibru 120 mm i pięć działek Hotchkissa kal. 47 mm (F.T.