W 1937 roku był zatrudniony w Fabryce Traków i Maszyn do Drewna „Blumwe” w Bydgoszczy. W latach 1938–1944 pracował w Wydziale Turbinowym w Zakładach Elektromechanicznych „Rohn-Zieliński” w Warszawie, gdzie w 1939 roku pełnił funkcję kierownika Wydziału Turbinowego, a podczas okupacji niemieckiej, do sierpnia 1944 roku, dodatkowo Wydziału Pomp. Po upadku powstania warszawskiego kilka miesięcy pracował jako monter turbinowy w cukrowni „Józefów” w Błoniu pod Warszawą. W lutym 1945 roku powrócił do firmy Zakłady Elektromechaniczne „Rohn-Zieliński” i organizował od marca 1945 roku jej filię w Łodzi. Od marca 1945 do lutego 1946 roku był wykładowcą na Politechnice Łódzkiej.
Od 1 lutego 1946 roku mieszkał w Gdańsku. Od lutego do września 1946 roku był kierownikiem technicznym działu chłodniczego w Rzeźni Miejskiej w Gdańsku. Od 1 października 1946 do 1975 roku pracował na Politechnice Gdańskiej. Od 1946 roku pełnił funkcję: adiunkta i kierownika Laboratorium Maszynowego i siłowni cieplnej na Wydziale Mechanicznym. W 1949 roku otrzymał tytuł zastępcy profesora.