1912, s. 976. był także redaktorem naczelnym czasopisma „Rolnik”. W 1907 habilitował się z prawa karnego na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego na podstawie rozprawy o zbrodniczym zaniechaniu. Jesienią 1907 został powołany na stanowisko profesora Uniwersytetu Sofijskiego w Bułgarii, gdzie wcześniej występujący przeciw władzy profesorowie zostali zdymisjonowani (prócz Paygerta posadę otrzymał tam także Jan Leciejewski). Tam otrzymał katedrę prawa karnego, zasiadł także w senacie uczelni. W kwietniu 1908 r. zrezygnował z katedry na Uniwersytecie w Sofii i wrócił do Lwowa, gdzie wykładał prawo karne i filozofię prawa do przedwczesnej śmierci.
Był mężem Leontyny z Truskolawskich h. Ślepowron (1863–1941), ojcem Włodzimierza i Zbigniewa.
Publikacje Przestępne zaniechanie (studyum z prawa karnego) (1907), Kilka słów o zbrodni dzieciobójstwa (L. 1907), Zasady nauki o wyłączeniu poczytania (L. 1909), Rzut oka na dzieje pojedynku jak przestępstwa (1912), Kilka uwag w kwestji śledztwa wstępnego ze szczególnym uwzględnieniem sprawy aresztu śledczego (K. 1912), Ad astra. Mozajka po przez krainę uczuć i myśli (1913), Spór i siła - a prawo i państwo. Filozoficzno-prawna nauka Tomasza Hobbesa w historyczno-krytycznem oświetleniu (1913), Aresztowanie w postępowaniu karnem.