XVIII w. angielscy kaligrafowie podjęli się próby jego standaryzacji.Nie miało to być pismo uroczyste typu ronde. Celem było stworzenie praktycznego stylu pisma, w czym pomóc miały: kursywny sposób łączenia liter, lekkie, ale zdyscyplinowane stawianie ich zaostrzonym i dość miękkim piórem, rezygnacja z typowych dla danego regionu odmian liter (tylko proste r, proste d, elementy liter m i n łączone u góry „na okrągło”, a więc inaczej niż we francuskiej coulee).
Przypisy
Bibliografia Landowska E., Piękna Litera. Kursywa angielska, Wydawnictwo Benedyktynów Tyniec, Kraków 2018, s. 9-14. Gieysztor A., Zarys dziejów pisma łacińskiego, PWN, Warszawa 1973, s. 170-199.
Kategoria:Odręczne kroje pisma