Uczył się w Gimnazjum św. Anny w Krakowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości w 1873. Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w roku 1873/1874, następnie na Uniwersytecie Wiedeńskim w latach 1874-1876, ponownie na UJ w roku 1876/1877 i tam uzyskał absolutorium w 1877, a w 1878 doktorat praw. Następnie odbywał praktyki: przez pół roku sądową w Krakowie i przez dwa lata bankową w Warszawie.
Od 1880 prowadził działalność kupiecką przejętą po ojcu, kierował firmą „Szarski i Syn”. Od 1897 był wieloletnim radnym miejskim w Krakowie. W listopadzie 1907 został wybrany I wiceprezydentem Krakowa (na stanowisko opróżnione po rezygnacji Michała Chylińskiego). W rodzinnym mieście zasiadał w wydziale Kasy Oszczędności Miasta Krakowa, w Powiatowej Kasie Oszczędności, w wydziale Izby Handlowej, Towarzystwie Wzajemnych Ubezpieczeń (był zastępcą dyrektora drugiego TWU około lat 1899-1906), w komitecie nadzorczym filii Banku Krajowego. Funkcję sprawował do 1915, przy czym potem nadal był radnym. Należał do Kongregacji Kupieckiej (przez wiele lat jako starszy), działał w Izbie Handlowej. Był zaangażowany w życie kulturalne i filantropijne. Interesował się odnową zabytków, dokonał renowacji Szarej Kamienicy. Był członkiem Sodalicji Mariańskiej.