thumb|Współczesne drzewo bartne z kłodą bartną Drzewo bartne – drzewo, na którym znajduje się barć lub kłoda bartna.
Charakterystyka drzew bartnych
Gatunki drzew
Najczęściej drzewami bartnymi były sosny (określane też jako chwoje), rzadziej lipy, wiązy, jodły, świerki, dęby. Według jednej z hipotez słowo sosna mogło pierwotnie oznaczać drzewo z barcią, dziuplą i pochodzić od formy *sop-sna, wywodzącej się od słów prasłowianskich słów *sopeti ’sapać, dąć’ i *soją, sojiti ’rąbać drzewo, łupać szczapy’.
Wybór drzewa
Na drzewa bartne wybierano tylko żywe drzewa. Drzewo takie musiało mieć na wysokości człowieka średnicę przynajmniej 1 metra, by w wyniku działania wiatru pień nie złamał się w miejscu wydrążenia barci. Drzewo z kłodą bartną musiało zaś utrzymać kłodę ważącą często ponad 100 kilogramów. Dlatego zwykle na drzewa bartne wybierano sosny mające wiek powyżej 120 lat. Na drzewa bartne nadawały się sosny o cienkiej, gładkiej i płytko spękanej korze z cienką warstwą bielu, zaś nie nadały się drzewa o grubej i głęboko spękanej korze z dużą warstwą bielu.