Pracował w założonym w 1907 roku Ambulatorium Biednych Żydów przy ul. Królewieckiej 11, przeniesionym potem na ul. Stodólną 70 (gmach Szpitala Żydowskiego) oraz w założonym w 1913 roku Ambulatorium Miejskim, funkcjonującym przy ul. Gęsiej 22 (obecnie ul. Wojska Polskiego), a od 1915 roku przy ul. Botanicznej 25 (dzisiejsza ul. J. Bojańczyka). W latach 1910–1914 był lekarzem w Fabryce Osi T. Szwarca, cegielni M. Opoczyńskiego i w młynie solnym L. Sterna. W latach 1912–1913 był dyżurnym lekarzem nocnym we Włocławku. W latach 1922–1930 był domowym lekarzem miejskiej kasy chorych.
Śmierć Pod koniec życia, z uwagi na ciężką chorobę wyjechał do Warszawy, gdzie zmarł 3 lipca 1930 roku. Pochowano go w Warszawie. W jego pogrzebie wzięła udział liczna delegacja gminy żydowskiej we Włocławku. Jego grobu nie udało zlokalizować.
Przed śmiercią miał przejść na wiarę prawosławną. Swoją konwersję zapowiadał jeszcze za życia siostrom szarytkom. Było powszechnie wiadomo, że miał dużą wiedzę na temat chrześcijaństwa. Znał chrześcijańskie modlitwy, czemu dawał wyraz przy konsultacjach z katolickimi pacjentami.