Monotoma quadrifoveolata – gatunek chrząszcza z rodziny obumierkowatych.
Gatunek ten został opisany w 1873 roku przez Charlesa Nicholasa Aubé.
Chrząszcz o ciele długości od 2 do 2,2 mm, w całości ubarwionym jednolicie szarobrunatno lub czerwonobrunatno. Mała głowa ma skronie co najmniej trzykrotnie dłuższe od małych, kulistych oczu. Owłosienie głowy jest przylegające. Przednie kąty krótkiego, w zarysie prawie kwadratowego i o brzegach bocznych prawie równoległych przedplecza są delikatnie zaokrąglone. Wierzch przedplecza odznacza się ósemkowatymi zagłębieniami i wyraźnymi bruzdami bocznymi. Dwukrotnie dłuższe niż szerokie pokrywy mają delikatne rzędy punktów i włosków. Owłosienie odnóży jest słabe i odstające.
Zasiedla rozkładającą się materię roślinną. W warunkach synantropijnych spotykany w kompoście oraz składowanym w budynkach gospodarczych sianie i słomie, szczególnie jeśli żyją w nich myszy. Ponadto występuje pod korą drzew iglastych.