Aleksander Pawelec (ur. 13 grudnia 1915 w Żmudzie, zm. 4 lutego 2019) – polski weteran II wojny światowej, kapitan w stanie spoczynku, żołnierz Lądowej Obrony Wybrzeża, Armii Krajowej i 1 Morskiego pułku strzelców, uczestnik walk Obrony Wybrzeża podczas II wojny światowej oraz Honorowy Obywatel Gminy Wejherowo i LututowaKamińska Katarzyna, Obrońca Kępy Oksywskiej; [w:] "Bandera", styczeń/luty 2019, s. 12..
Życiorys W 1939 roku służył w plutonie zwiadu 1 Morskiego pułku strzelców w Wejherowie. W latach 1930–1931 zdobył I i II stopień przysposobienia wojskowego. We wrześniu 1939 r. z tą jednostką brał udział w obronie Wybrzeża m.in. Redy, Rumi, Kępy Oksywskiej. Po kapitulacji dostał się do niewoli. Po ucieczce z obozu jenieckiego we wrześniu 1940 wrócił w rodzinne strony i podjął walkę z okupantem wstępując w szeregi oddziału Armii Krajowej. Powojenne lata swojego życia spędził w Gdyni, gdzie mieszkał do śmierci. Ukończył Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Sopocie. W 2001 został uhonorowany zaszczytnym tytułem Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny oraz medalem im. Eugeniusza Kwiatkowskiego „Za wybitne zasługi dla Gdyni”.