thumb|Gratiola amphiantha Konitrut (Gratiola) – rodzaj roślin z rodziny babkowatych. Obejmuje 26–28 gatunków. Najbardziej zróżnicowane są w Ameryce Północnej, gdzie rośnie ich 17 gatunków, w Eurazji są 4 gatunki (w tym konitrut błotny G. officinalis – jedyny przedstawiciel rodzaju we florze Polski), w Australazji 3–5, a w górach Ameryki Południowej – 2–3. Rośliny te rosną na brzegach wód, nad rzekami, rowami i na mokradłach. Konitrut błotny wykorzystywany był w przeszłości jako roślina lecznicza.

Morfologia Pokrój Rośliny zielne (jednoroczne i trwałe) osiągające do 80 cm wysokości, o pędach prosto wznoszących się lub płożących, nagich lub owłosionych gruczołowato i o łodygach często nieco mięsistych. Liście Naprzeciwległe, siedzące, o blaszce równowąskiej do lancetowatej, całobrzegie lub piłkowane. Kwiaty Pojedyncze w kątach liści, na nitkowato cienkich szypułkach krótszych lub dłuższych u różnych gatunków. Na szypułkach, pod kwiatem obecne są dwa podkwiatki podobne do działek. Działki kielicha w liczbie 5, zrośnięte tylko u nasady, wąskie, nierówne lub prawie równe. Korona zrośnięta w szeroką rurkę, z dwiema otwartymi wargami – dolną trójłatkową i górną całobrzegą lub dwułatkową. Pręciki dwa płodne, a dwa inne wykształcone jako nitkowate prątniczki lub całkiem zredukowane.