DeMille pierwotnie chciał opowiedzieć historię z perspektywy Judasza i Marii Magdaleny, więc skontaktował się ze swoja stałą scenarzystką Jeanie MacPherson, która w ciągu następnych kilku dni zaczęła opracowywać scenariusz. Po zatwierdzeniu produkcji MacPherson i DeMille użyli egzemplarza Biblii zakupionego przez MacPherson jako bazy do scenariusza. DeMille wiernie się trzymał treści ewangelii, jednak w wątku Judasza zdecydował się na modyfikację, jako że nigdy nie przekonywała biblijny opis jego zdrady: „Jaki człowiek sprzedałby kogoś za ledwie 30 srebrników, po tym jak widział go czyniącego cuda?” Wpadł na pomysł, żeby Judasz był kochankiem Marii Magdaleny i zdrada wynikła z faktu, że Jezus ją nawrócił. Miał świadomość, że ten wątek będzie kontrowersyjny, tak więc zdecydował dokonać szerszych badań na ewentualną obronę przed krytyką i znalazł podobne wątki w sztuce Mary Magdalene Maurice’a Maeterlincka i powieści Judasz Iskariota Leonida Andriejewa. Także DeMille wpadł na pomysł, by Jezus został pierwszy raz przedstawiany oczami ślepej dziewczynki. Innym autorskim wątkiem jest umieszczenie Marka Ewangelisty jako chłopca, dla którego św. Piotr i Maryja Panna są adopcyjnymi rodzicami.