Filip I Arab, (ur. 204, zm. 249) – cesarz rzymski od 244 do 249 roku, panował jako .
Pochodził z Trachonitis, krainy w południowej Syrii położonej na wschód od Jordanu. Miejscem jego urodzenia było Philippopolis w ówczesnej prowincji Arabia Petraea.
Życiorys Przejęcie władzy Za rządów cesarza Gordiana III był jednym z najważniejszych (razem ze swoim bratem Pryskusem) dowódców na rozkazach Tymezyteusza, prefekta pretorianów i w latach 241–243 najważniejszej osoby w państwie. Tymezyteusz zmarł w drugiej połowie 243 roku w trakcie wojny z Persją i Filip zastąpił go na stanowisku prefekta. W połowie lutego 244 roku rzymska armia została pokonana przez wojska Szapura I na perskim terytorium (niedaleko od Ktezyfonu), a cesarz Gordian zmarł lub zginął wkrótce potem. W trudnej sytuacji należało szybko wybrać nowego cesarza i wybór padł na Filipa. Jego szybka zgoda była traktowana później jako dowód jego udziału w śmierci Gordiana.