Jednocześnie 1949–1960 i 1967–1973 był kierownikiem katedry fizyki molekularnej Moskiewskiego Instytutu Inżynieryjno-Technicznego, a 1947–1952 profesorem katedry aeromechaniki Moskiewskiego Instytutu Fizyczno-Technicznego. Od 1963 do 1967 był zastępcą przewodniczącego, a od 11 kwietnia 1967 do 27 maja 1973 przewodniczącym Rady Najwyższej RFSRR. W 1964 został członkiem Państwowego Komitetu Rady Ministrów ZSRR ds. Nauki i Techniki, 1966–1973 był przewodniczącym Rady Redakcyjno-Wydawniczej Akademii Nauk ZSRR, od 1961 redaktorem naczelnym pisma „Atomnaja Energija”, a od 1966 redaktorem naczelnym pisma „Wiestnik Akademii Nauk SSSR”, w 1967 został członkiem Głównej Redakcji Wielkiej Encyklopedii Radzieckiej. Był też członkiem Zarządu Wszechzwiązkowego Towarzystwa „Znanije” i zastępcą przewodniczącego Prezydium Centralnej Rady Ogólnorosyjskiego Towarzystwa Ochrony Pomników Historii i Kultury. Wchodził w skład Prezydium Radzieckiego Komitetu Obrony Pokoju. W 1953 został członkiem korespondentem, a w 1962 akademikiem Akademii Nauk ZSRR, od 29 czerwca 1962 do 27 maja 1973 pełnił funkcję wiceprezesa Akademii Nauk ZSRR. W 1946 otrzymał stopień doktora nauk technicznych, a w 1949 profesora.