Ślepiec piaskowy (Spalax arenarius) – gatunek ssaka z podrodziny ślepców (Spalacinae) w obrębie rodziny ślepcowatych (Spalacidae); według IUCN jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisała w 1938 roku ukraińska zoolog Jewdokija Reszetnyk nadając mu nazwę Spalax polonicus arenarius. Holotyp pochodził z północno-zachodniego wybrzeża Morza Czarnego, w okolicy Hołej Prystani, w obwodzie mikołajowskim, na Ukrainie.
Takson siostrzany S. zemni. Dawniej traktowany jako podgatunek lub synonim S. zemni, S. microphthalmus lub S. giganteus. Jego status gatunkowy potwierdzają cechy morfologiczne. Garnitur chromosomowy tego zwierzęcia tworzy 31 par (2n=62) chromosomów (FN=124). Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Spalax: spalax, σπαλακος spalakos „kret”. arenarius: „piaskowy, odnoszące się do piasku”, od arena (prawidłowo harena) „piasek”.