Powierzchnia gładka, włóknista, sucha, szarobrązowa (jaśniejsza od kapelusza). Miąższ Kruchy, biały, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Brak zapachu, lub słaby zapach wosku, smak łagodny. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki eliptyczne, gładkie.
Występowanie i siedlisko Wodnicha odymiona występuje w Ameryce Północnej, Europie, oraz w Korei i Japonii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. notowana na 3 stanowiskach, w tym dwa bardzo dawne (1897 i 1912 r.). Jedyne bardziej współczesne stanowisko podał Stanisław Domański w Roztoczańskim Parku Narodowym w 1999 r. Jej rozprzestrzenienie w Polsce i stopień zagrożenia nie są znane. W Danii uznana za gatunek wymarły, znajduje się na listach gatunków zagrożonych w Niemczech i Anglii. W Polsce podlega częściowej ochronie gatunkowej.
Siedlisko: lasy iglaste i obrzeża lasów, pod jodłami, świerkami i sosnami, ale notowana także pod bukami. Owocniki wytwarza od lipca do listopada.
Przypisy – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów.
Kategoria:Grzyby chronione Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate