Skoki oceniane zostaną w taki sam sposób, jak podczas pozostałych zawodów Pucharu Świata kobiet. Za osiągnięcie odległości równej punktowi konstrukcyjnemu zawodniczka otrzyma 60 punktów na skoczni dużej; za każdy metr powyżej tej granicy uzyska dodatkowo 1,8 punktu na skoczni dużej, zaś za każdy metr poniżej zostanie jej odjęta analogiczna liczba punktów. Styl skoku i lądowania będzie podlegać ocenie przez pięciu sędziów wybranych przez FIS, którzy mogą przyznać maksymalnie po 20 punktów. Dwóch skrajnych not (najwyższej i najniższej) nie wlicza się do noty łącznej zawodniczki. Ponadto wpływ na ocenę końcową skoczkini będzie miał przelicznik za prędkość i kierunek wiatru oraz za ewentualną zmianę długości najazdu. Jeżeli zawodniczka będzie skakać z niższej belki startowej, otrzyma dodatkowe punkty, jeżeli będzie skakać z wyższej – punkty zostaną jej odjęte. Dodatkowo jeżeli wiatr wiał z przodu skoczni, zawodniczka straci punkty, gdyż dzięki temu zyska lepsze noszenie na nartach, zaś jeżeli wiatr wiał z tyłu skoczni, skoczkini będzie przysługiwać odpowiednia bonifikata.