W trakcie trwającej 5–7 s kopulacji samiec chwyta zębami futro karku samicy, pozostawiając ślady, wspina się na samicę, wyginając swe ciało w łuk, podczas gdy samica wygina głowę do góry. Po kopulacji może on postępować za samicą, wydając dźwięki. Jak w całej podrodzinie ryjówek prowadzi on jednak poligamiczne życie i nie uczestniczy w wychowywaniu potomstwa. Tymczasem samica niekiedy, bo nie po każdej kopulacji, zachodzi w ciążę, która może się jej przytrafić trzy razy w ciągu jednego roku. Jednorazowo wydaje na świat od jednego do 11 młodych ze średnią 7,6. Samice żyjące dalej na północy rodzą mioty liczniejsze niż te z południa. Okres rozrodczy kończy się w listopadzie.
Ryjówka równozębna wiedzie samotne życie. Niemniej w sprzyjających warunkach obszary zajmowane przez różne osobniki mogą się zazębiać. Terytorium pojedynczego zwierzęcia zależy od jego wieku. W przypadku starego, rocznego już samca w Karelii zajmuje 1200–1600 m², podczas gdy młodsze osobniki zajmują od 700 do 1400 m².
Ryjówkowate wykazują wielofazowy rytm dobowy, co dotyczy także ryjówki równozębnej. Oznacza to, że wielokrotnie w ciągu doby wyrusza ona na żer oraz urządza sobie krótki odpoczynek. Ani dzień, ani noc się tu nie wyróżniają.