Ryjówka równozębna zjada głównie bezkręgowce, w szczególności dżdżownice i czerwie, ale okazjonalnie także pokarm roślinny. Pożywienie może zależeć od regionu. Na północy Jakucji ryjówka równozębna spożywa głównie pająki i gąsienice, podobnie czyni w Karelii, która jest też jedynym miejscem, gdzie zaobserwowano ją pożerającą larwy chrząszczy. Dorosłych przedstawicieli tego rzędu nie tyka nigdzie. W Kraju Nadmorskim spożywa głównie wije.
Zagrożenia i ochrona Ryjówka równozębna jest rzadka w Europie. W Europie i na północno-zachodniej Syberii stanowi mniej niż 1% schwytanych gatunków z rodzaju Sorex. Na południu Syberii stanowi zaś najczęstszy gatunek ryjówki. Niewiele wiadomo o trendach rozwoju jej populacji, ale są one rozproszone. Nie są znane większe zagrożenia dla gatunku, choć gospodarka leśna i osuszanie ma wpływ na preferowane siedliska.
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje ryjówkę równozębną za gatunek najmniejszej troski. W ustawodawstwie europejskim została ujęta w załączniku III konwencji berneńskiej (Konwencja o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk) jako gatunek podlegający ochronie. Obejmują ją także miejscowe Czerwone Księgi, choćby Karelii, regionów Nowogrodu czy Riazania.
Przypisy
Kategoria:Ryjówki Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Ssaki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1924 roku