Debiutował w ringu w 1899. Kilka miesięcy po swoim debiucie rzucił wyzwanie posiadaczowi mistrzostwa American Heavyweight Championship, Danowi McLeodowi. Przegrał, ale walka trwała prawie dwie godziny, co dla nowicjusza było osiągnięciem. Następnie wyruszył w trasę po Jukonie, zdobywając w ten sposób pseudonim Champion of The Klondike (z ang. Mistrz z Klondike). 27 stycznia 1904 pokonał Toma Jenkinsa w walce o American Heavyweight Championship. Jenkins odzyskał tytuł w rewanżu 15 marca 1905. Następnie Gotch stracił tytuł grudnia 1906, przegrywając walkę przeciwko Fredowi Beallowi. Ponownie odzyskał mistrzostwo w rewanżu 17 grudnia 1906 i pozostał mistrzem przez kolejne dwa lata.
Od 1905 Gotch i George Hackenschmidt rywalizowali ze sobą na oczach publiczności. 3 kwietnia 1908 w pawilonie Dexter Park w Chicago stoczyli ze sobą walkę, okrzykniętą przez prasę walką stulecia. Stawką było mistrzostwo World Heavyweight Wrestling Championship, należące do Hackenshmitda. Wcześniej tego dnia Gotch zwakował swój pas American Heavyweight Championship, ponieważ nie mógł walczyć o mistrzostwo świata, posiadając w tym samym czasie mistrzostwo Ameryki.