Józef Figna (ur. 16 marca 1886 w Trzanowicach Dolnych, zm. 1 sierpnia 1949 w Krakowie) – polski nauczyciel i wykładowca akademicki, oficer piechoty, kawaler Orderu Virtuti Militari, działacz sportowy, publicysta i bibliofil.
Życiorys Urodził się w 1886 roku w Trzanowicach Dolnych na Śląsku Cieszyńskim. Był synem Andrzeja Figny, rolnika. Już jako uczeń gimnazjum działał w polskim ruchu kulturalnym na Śląsku Cieszyńskim zakładając m.in. biblioteki i czytelnie ludowe.
Był zaangażowany w tworzenie polskiego sportu. W 1906 roku był jednym ze współzałożycieli, a następnie wieloletnim działaczem Klubu Sportowego „Cracovia”. W 1907 roku odbył roczną służbę w armii austro-węgierskiej jako ochotnik w Śląsko-Morawskim Pułku Piechoty Nr 100 w Krakowie. Na stopień chorążego został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1909, a na stopień podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1913 w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
Ukończył studia germanistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1908 roku pracował jako profesor Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie.
W czasie I wojny światowej został wcielony do armii austro-węgierskiej. Od 1914 roku był podporucznikiem rezerwy 100 pułku piechoty.