W latach 1937–1940 zatrudniony był w Zarządzie Zakładu Energetycznego S.A. Okręgu Warszawskiego. W latach 1941–1944 pracował w Wytwórni Aparatów Elektrycznych „K. i W. Pustoła” w Warszawie.
Po powstaniu warszawskim mieszkał w okolicach Warszawy. Od kwietnia do lipca 1945 pracował na Wydziale Ekonomii Centralnego Zarządu Energetyki w Warszawie. Od sierpnia 1945 do marca 1946 pełnił funkcję naczelnika Wydziału Techniczno-Ekonomicznego Zjednoczenia Energetycznego Okręgu Łódzkiego w Łodzi.
Od marca 1946 mieszkał w Gdańsku. 24 lipca 1946 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego Politechniki Gdańskiej. 12 listopada 1953 Centralna Komisja Kwalifikacyjna nadała Stanisławowi Kaniewskiemu stopień doktora nauk (od 1958 roku równoważny doktorowi habilitowanemu). Od marca 1946 do 30 września 1960 pracował na Politechnice Gdańskiej. W latach 1946–1952 był kierownikiem Katedry Maszyn Elektrycznych i Napędów Elektrycznych, w latach 1953-1959 kierownikiem Katedry Maszyn Elektrycznych na Wydziale Elektrycznym. 1 października 1960 roku przeszedł na emeryturę. W latach 1946–1960 należał do Związku Nauczycielstwa Polskiego.