Proces kobryński – określenie przeprowadzonego w 1933 r. przed sądem doraźnym w Kobryniu procesu przywódców nieudanego komunistycznego powstania na Polesiu.
Latem 1932 r. na pograniczu województw poleskiego i wołyńskiego doszło do zbrojnych wystąpień antypaństwowych mieszkańców wsi. W celu uspokojenia sytuacji premier Aleksander Prystor odwołał wojewodę poleskiego Jana Krahelskiego i na początku września 1932 r. mianował w jego miejsce Wacława Kostek-Biernackiego. Nowy wojewoda zaczął prowadzić energiczne działania przeciwko organizacjom komunistycznym, opierając się na informacjach Oddziału II Sztabu Generalnego i policji, w efekcie przywódczyni Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi Regina Kaplan zdecydowała o przygotowaniu na lipiec 1933 r. antypolskiego powstania lub wiecu chłopskiego w majątku Miłaczewskich w Bolkowie.
Komuniści planowali atak na posterunek policji oraz siedzibę Związku Strzeleckiego w Nowosiółkach w powiecie kobryńskim, a z pomocą zdobytej tam broni zamierzali zaatakować stołeczny Brześć. Rozpoczęty 3 sierpnia atak na posterunek w wykonaniu ok. 100 bojowników (w większości miejscowych chłopów) zakończył się niepowodzeniem i ucieczką w stronę granicy z ZSRR.