Negatywne odczucia towarzyszą przede wszystkim kobietom, które zajmują się codzienną opieką nad rodzicami z chorobą Alzheimera i nie mają żadnej nadziei na jakąkolwiek zmianę w ich zachowaniu. Doświadczenia kobiet pełniących rolę jedynych opiekunek wyraźnie wskazują na ich wypalenie opiekuńcze. Kobiety te są zdane praktycznie wyłącznie na własne siły i nie mogą liczyć na wsparcie bliskich. Ich opiekuńcze wysiłki częstokroć są przyczyną przygnębienia i smutku. Dr Piotr Szukalski, demograf z Uniwersytetu Łódzkiego, stwierdza, że kumulacja potrzeby wspierania zarówno dzieci, jak i rodziców zaczyna występować w tym okresie życia, gdy nie ma się już na to sił i ochoty, a zaczyna się myśleć o własnej emeryturze i odpoczynku.
Pojawienie się generacji kanapkowej jest z jednej strony skutkiem wydłużania się życia ludzkiego, a z drugiej rosnącej liczby młodych dorosłych, którzy odwlekają czas opuszczenia domu rodzinnego albo już go opuścili, ale nie uzyskali pełnej samodzielności ekonomicznej.