Przedstawienie zyskało status legendy i ikony rewolucji teatralnej i aktorskich osiągnięć zespołu kierowanego przez Grotowskiego.
Obsada W ciągu kolejnych lat prezentowania spektaklu w obsadzie zachodziły zmiany, skutkujące powstaniem kolejnych wariantów: I (premiera zamknięta: 20 kwietnia 1965, otwarta 25 kwietnia 1965), II (premiera 14 listopada 1965), III (premiera 19 marca 1968).
Obsada (jeśli nie zaznaczono wariantu, aktor grał we wszystkich trzech wersjach):
Książę Niezłomny/Don Fernand: Ryszard Cieślak Feniksana: Rena Mirecka Król: Antoni Jahołkowski Don Henryk: Gaston Kulig (I), Stanisław Scierski (II, III) Tarudant: Maja Komorowska (I, II), Zygmunt Molik (III) Mulej: Mieczysław Janowski (I, II), Zbigniew Cynkutis (III)Zbigniew Osiński: Grotowski i jego Laboratorium, PIW 1980, s. 357–380.
Przebieg scen Książę Niezłomny Pedra Calderóna w parafrazie Słowackiego mówi o męczeństwie za wiarę. Grotowski zaproponował dość wierną adaptację z wyraźnie zaznaczonym wątkiem męczeńskim. Reżyser zachował kolejność scen i całość dialogów, wykreślił jedynie sceny walki Maurów z chrześcijanami – na scenie pada prawie dwie trzecie tekstu dramatu. Nieliczne fragmenty kwestii poszczególnych bohaterów przeniesione były na inne osoby.