Wykluczenie mieszkaniowe (także: deprywacja mieszkaniowa lub bieda mieszkaniowa) – zjawisko społeczne obejmujące sytuację zarówno niestabilnego, czy niezabezpieczonego mieszkania, jak również nieadekwatnego zamieszkiwania. Wykluczenie w takim ujęciu obejmuje nie tylko fizyczne problemy z mieszkaniem stanowiącym dach nad głową, ale też problemy z nawiązywaniem relacji społecznych czy uregulowaniami administracyjnymi oraz prawnymi.
Europejska Typologii Bezdomności i Wykluczenia Mieszkaniowego (tzw. ETHOS) stwierdza, że wykluczenie mieszkaniowe obejmuje wiele zróżnicowanych grup obywateli m.in. ludzi zagrożonych eksmisją, dotkniętych przemocą domową, żyjących w przeludnieniu, czy miejscach niemieszkalnych. W skrajnej postaci wykluczenie mieszkaniowe sprowadza się do funkcjonowania na ulicyIzabela Kaźmierczak-Kałużna, Bezdomność jako forma wykluczenia społecznego w świetle wybranych aktów prawnych oraz dokumentów strategicznych i programowych, w: Opuscula Sociologica nr 2(12)/2015, s.25, ISSN 2299-9000.