Koń (Equus) – rodzaj ssaków z podrodziny Equinae w obrębie rodziny koniowatych (Equidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki naturalnie występujące w stanie dzikim w Azji i Afryce, a w plejstocenie także w Europie i obu Amerykach. Dzięki introdukcji koń stał się rodzajem kosmopolitycznym, zarówno w stanie udomowionym, jak i zdziczałym.
Morfologia Długość ciała 182–280 cm, długość ogona 30–111 cm, wysokość w kłębie 115–160 cm; masa ciała 175–450 kg.
Systematyka Rodzaj ten wprowadził Karol Linneusz w 1758 roku w dziesiątym wydaniu Systema Naturae, publikacji własnego autorstwa poświęconej klasyfikacji zwierząt, roślin i minerałów. Linneusz wymienił trzy gatunki – E. Caballus, E. Asinus i E. Zebra – z których gatunkiem typowym jest (Linneuszowska tautonimia) E. Caballus. Rodzinę koniowatych, w której jedynym niewymarłym rodzajem jest Equus, opisał John Edward Gray w 1821.