Kończyna tylna Trzon kości łonowej opisywany jest jako cienki z tyłu, a grubszy ku przodowi, wklęsły wzdłuż zarówno przedniego, jak i tylnego brzegu. Prawdopodobnie kość ta była dłuższa od kości kulszowej, jak i u innych tytanozaurów. Ta ostatnia zaopatrzona jest w krótką, zaokrągloną gałąź. Gorcsak i O'Connor znaleźli na tej kości niewielki, zaostrzony guzek stanowiący przyczep zginacza piszczelowego wewnętrznego, co również stanowi znaną cechę tytanozaurów. Autorzy rodzaju opisują też wklęsłą panewkę stawu biodrowego.
Kość udowa, w przekroju trzonu eliptyczna, ma nieco wypukłą przednią powierzchnię, na której widnieje pośrodkowo słabo wyrażona bruzda, nie stwierdza się natomiast podłużnego grzebienia spotykanego u saltazaurów. Brzeg przyśrodkowy jest zaś opisywany jako wklęsły, podczas gdy boczny raczej prosty, poniżej wybrzuszenia położonego proksymalnie. Mały i słaby krętarz czwarty stanowił miejsce przyczepu mięśnia ogonowo-udowego długiego, jego nierówny grzebień przypominał spotykany u innych Somphospondyli. Koniec dalszy zaopatrzony jest w kłykcie, pomiędzy którymi od przodu przebiega bruzda.