Od początku swojej posługi działał w Akcji Katolickiej, dla której w 1926 roku napisał podręcznik Code de l'Action Catholique, tłumaczony na różne języki, w tym polski.
„Pierwsza z zasad Ewangelii: Autorytet to nie dominacja, lecz służba... Dlatego Kościół został utworzony nie po to, by rządzić, lecz aby służyć” Émile Guerry, List pasterski W 1940 roku został mianowany arcybiskupem tytularnym Ochrydy i koadiutorem archidiecezji Cambrai, której był następnie metropolitą w latach 1952–1966. Od 1945 roku pełnił funkcję sekretarza Zgromadzenia Kardynałów i Arcybiskupów Francji oraz przewodniczącego Komisji Biskupiej dla Świata Pracy. Opracował m.in. raport o misji ewangelizacyjnej duchowieństwa diecezjalnego.
W dalszym ciągu współpracował z katolickimi organizacjami społecznymi, głównie z Action Catholique Ouvrière i Jeunesse Ouvrière Chrétienne. W kontaktach osobistych był bardzo serdeczny i bezpośredni, jasno i otwarcie wyrażał swoje poglądy. W 1947 roku został jednym ze współzałożycieli zgromadzenia L’Institut des Petites Soeurs des Maternités Catholiques. Był członkiem Komisji Przygotowawczej do Soboru Watykańskiego II, która opracowała schematy dokumentów, odrzucone po jego rozpoczęciu. Na soborze pracował w Komisji ds. biskupów i diecezji oraz przy tworzeniu Konstytucji duszpasterskiej o Kościele w świecie współczesnym.