Augustynowi na kościół i klasztor, nakazał także, aby kościół został wzniesiony tak, aby "charakteryzował się splendorem, i był poświęcony błogosławionym apostołom Piotrowym i Pawłowi, oraz był obdarowany rozmaitymi prezentami". Jednym z celów założenia opactwa było zapewnienie miejsca zamieszkania Augustynowi i jego bratnim mnichom. Jako drugi, zarówno król Ethelbert, jak i Augustyn przewidzieli opactwo jako miejsce pochówku opatów, arcybiskupów i królów KentuWilliam Page, red., "Domy benedyktynów: Opactwo św. Augustyna, Canterbury" w Historia hrabstwa Kent: Tom 2 (1926), 126-133 w British History Online, dostęp 20 lipca 2013.
William Thorne, XIV-wieczny kronikarz opactwa, zapisuje rok 598 jako rok założenia. Budynki klasztorne najprawdopodobniej były drewniane w konstrukcji saskiej, więc można je było szybko zbudować. Jednak budowanie kamiennego kościoła, podobnego do kościołów, które Augustyn znał w Rzymie, trwało dłużejRJE Boggis, Historia klasztoru św. Augustyna (1901), 9-10. Kościół został ukończony i konsekrowany w 613 roku. Około 624 roku, w niewielkiej odległości na wschód, Eadbald, syn i następca Ethelberta, założył drugi kościół, poświęcony Świętej Marii, również jako miejsce pochówku królewskiej rodziny KentuSE Kelly, "Eadbald (zm. 640)," Oxford Online Dictionary of National Biography, 2004..