Ilustrowany Kurier Terenowy, 30.10–5.11.1996 r., s. 1–2. Obiekt pełni funkcję cmentarza komunalnego.
Historia cmentarza Cmentarz funkcjonował tu przynajmniej od 1651 roku. Założono go w Nowym Mieście Braniewie jako cmentarz grzebalny ofiar epidemii dżumy (zobacz: dżuma na Warmii 1708–1711), dlatego założony został poza murami miasta, przy drodze prowadzącej do Pieniężna. Zmarłych na dżumę grzebano tu w niepoświęconej ziemi (in terra non sacro), tak samo zresztą, jak i wówczas również samobójców oraz nieochrzczone niemowlęta. Szerzej udokumentowana historia cmentarza jest w XVIII wieku i związana jest z powstaniem tu kaplicy cmentarnej pod wezwaniem świętego Rocha, wzniesionej w latach 1710–1711.
Po II wojnie światowej, w latach 1945–1947, na cmentarzu grzebano Niemców, którzy zmarli wskutek tyfusu i wycieńczenia, rzadko w mogiłach pojedynczych, najczęściej (zwłaszcza w 1945) bez trumień w grobach zbiorowychBraunsberg / Ostpreußen und sein Kreis. Heimat im Wandel der Zeit, redakcja Anneliese Neß, Münster 2004, s. 17.Aloys Latki Braunsberg – Mai bis August 1945 [w:] Braunsberg/Ostpreußen. Unsere Schulen, Heft 52, Weihnachten 1990, s. 64. Współcześnie jest to cmentarz komunalny. W 1998 roku przeprowadzono gruntowny remont ogrodzenia cmentarzaBraniewo. Naprawiono ogrodzenie, [w:] IKAT.