Marian Szabela (ur. 18 lutego 1929 w Dąbiu, zm. 6 października 2015) – polski prawnik, sędzia Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, adwokat, radca prawny, prezes Sądu Wojewódzkiego w Bydgoszczy (1967–1983), sędzia Sądu Najwyższego (1972–1977), prezes Zrzeszenia Prawników Polskich w Bydgoszczy (1975–1997)Who is who w Polsce, wyd. Hubners Blaues Who is Who 2002, s. 1884.Edmund Łój, Pożegnania, Marian Szabela 1929–2015 Prawnik, Społecznik, Kalendarz Bydgoski 2017, s. 174–175.Edmund Łój, Szpalty Pamięci. Marian Szabela 1929–2015 Prawnik, Społecznik, Palestra, lipiec 2017, s. 154–156..
Życiorys Urodził się w rodzinie rzemieślniczej. Podczas II wojny światowej, jako trzynastoletni chłopiec, został odłączony od deportowanych rodziców i zmuszony do pracy niewolniczej w majątku ziemskim zarekwirowanym przez Niemców. W 1949 uzyskał świadectwo dojrzałości w LO w Łęczycy, a w 1952 dyplom ukończenia studiów I stopnia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Łódzkiego. W 1953 obronił tytuł magistra prawa na Uniwersytecie Warszawskim i został skierowany do pracy na stanowisku asesora sądowego w Sądzie Powiatowym w Bydgoszczy.